sosyopia_cr_01

10 sene öncesini düşünüyorum. Sürekli insanların “çizgi romandan uyarlama filmin çizgi romana sadık olması gerekmez, sonuçta uyarlama yapıyorlar, her şeyi farklı yapmaları normal olan, yoksa satmaz” laflarını duyardık. Bunun ürünü olarak X-Men, Batman Begins, Transformers, Robocop, TMNT benzeri filmlerimiz oldu. İnsanlarda “gerçekçilik” takıntısı başladı. “Gerçekte süper kahraman olsan ne yapardın?” denilerek siyahlaşmış karakterler övülüyordu.

sosyopia_cr_02

Ama MCU ile sunulan filmler serisi tüm bu bakış açısını sildi attı. Iron Man, Avengers, Guardians gibi filmler, “çizgi filmimsi yaparlarsa çocuksu olur aptal olur” önyargısını kırdı.
Devamında Daredevil, Jessica Jones ve Deadpool gibi yetişkinlere yönelik ve çizgi romanlardan epey esinlenerek hazırlanan kahramanlarımız oldu. Hele Deadpool‘un adeta “cartoony” bir film olmasına rağmen büyük başarı elde etmiş olması da geçmişteki bu önyargının ne kadar haksız olduğunu gösteriyor.

sosyopia_cr_03Yeni Batman v Superman filminde çizgi romanlardan (tam olarak klasik kostümü olmasa da, yine de The Dark Knight Returns çizgi romanından kostümler seçilmiş) uyarlama bir Batman var karşımızda. Tabii ne yazık ki şu “realistik kahraman” takıntısıyla bozulmuş (New 52‘nin de etkisi var elbette) bir Superman‘imiz olsa da, Batman‘in sonunda çizgi roman kostümüne geçmiş olması güzel bir tat.

sosyopia_cr_04

Eskiden uyarlama filmleri önemsiz detaylar olarak gözükürdü. Her ne kadar Superman ve Batman filmleri zamanında çok büyük başarılar elde etmiş olsa da, Marvel gibi firmaların umursamaz bir tavırla TV filmi kıvamında şeyler ürettiğini görüyorduk. Marvel, filmlerdeki umursamazlığına karşın güzel çizgi filmler çıkartıyordu, 80’lerdeki Örümcek Adam ve Hulk, 90’lardaki Örümcek Adam, Hulk, X-Men ve Iron Man serileri bunlara örnek olabilir. Ancak Marvel film piyasasında bu hevesi bir türlü gösteremedi. Rastgele film şirketlerine dağıttı haklarını, birbirinden kopuk ve dengesiz biçimde Daredevil, Fantastic Four, Spider-man, X-men ve Blade gibi filmler çıktı. Bundan çok sonra Marvel‘in aklı başına geldi ve MCU çatısı altında, elindeki tüm hakları birleştirip düzenli ve disiplinli biçimde ilerleyişe geçti. Karakterleri tek tek kendi filmlerinde tanıtması, bunları birleştirmesi, sonra gerçi açması, yeni karakterleri tanıtması… Bu filmleri sevmeseniz bile, yapılan işin akıllıca yönlendirildiğini söyleyebiliriz. Daredevil ve AOS dizileri gibi yan hikayeler bile bu MCU‘nun birer parçası olduğunu hissettiriyordu.

sosyopia_cr_05
DC bu açıdan sınıfta kaldı bence. Green Lantern ile başarısız bir girişim gerçekleştirdi. Ne yaptığını farketmeyen bir yönetmene verilip, Daredevil dönemi gibi bir fiyaskoyla bitmesine neden olundu. Nolan‘ın Batman filmleri tuttu diye, Man of Steel‘de olmaması gereken bir takım değişikliklere gidildi. “Nasılsa New 52‘de de böyle yaptık” diye liseli ergen kıvamında bir Superman ortaya atıldı. Bu film istedikleri etkiyi sağlamayınca, Man of Steel 2‘yi iptal edip yerine Batman v Superman getirildi. DC‘nin sonraki filmlerine baktığımızda da, MCU‘da olan mantıklı ilerleyişi göremiyorum.

sosyopia_cr_06

Bunun dışında Gotham, Supergirl, Flash, Arrow, Constantine gibi DC dizileri de bu DCU dünyasına dahil edilmemiş durumda ve haliyle seyirciye hikayeler arası kopukluk olarak geri dönüyor.

sosyopia_cr_07

Sanırım MCU evreninde elde ettiğimiz tadı, DC‘de Timm-verse dışında alamayacağız. Batman TASSuperman TASBatman BeyondJustice LeagueYoung Justice serisinde giden ve birbiriyle bağıntılı hikayeler şekliyle çok güzel çizgi filmlerdi bence onlar. Hatta yeni gelecek DC filmleri yerine açıp bu çizgi filmleri tekrar izlemek daha zevkli olur bence.


Okuduğunuz bu yazı için Murat ÖĞÜT‘e çok teşekkür ederiz…

Yorumlar

yorumlar

YORUM YOK

CEVAPLA